Chiny

Drukuj

chiny

W Chinach, rozwój pieniądza dokonywał się w sposób nieco odmienny od ewolucji pieniądza, jaka dokonywała się na obszarze Europy i Bliskiego Wschodu. Istnienie w Chinach silnych struktur państwowych (oraz preferencja do stosowania miedzi zamiast złota) umożliwiała ukonstytuowanie się w świadomości społecznej abstrakcyjnego pojęcia wartości pieniądza, którą odnoszono do fizycznych przedmiotów wartość tę symbolizujących. Chińskie pieniądze posiadały określoną wartość, ponieważ była ona gwarantowana (potem także kontrolowana) przez państwo. Wyraźne ukształtowanie się tej więzi umożliwiło w Chinach wczesne wprowadzenie do obiegu pieniądza papierowego, który pojawił się już w czasach dynastii Tang (dziewiąty wiek), przeżywając okres szczególnie szybkiego upowszechnienia się w czasach panowania dynastii Song i Yuan, a wszystko to w czasach o całe stulecia poprzedzających pojawienie się pieniądza papierowego w Europie.

(…)

W trzynastowiecznych Chinach instytucja państwa, ze względu na swoją silną pozycję, odgrywała w handlu bardzo istotną rolę (odgrywając wobec kupców rolę ich niewidocznego partnera) , wykazując przy tym więcej skłonności do wprowadzania surowych regulacji, mających na celu poddanie handlu ściślejszej kontroli. Co więcej, istniejąca w Chinach instytucja niewolnictwa, odgrywała prawdopodobnie istotniejszą niż na innych obszarach rolę w pozyskiwaniu siły roboczej, która była wykorzystywana szeroko w cesarskich (czyli państwowych) manufakturach, produkujących artykuły przeznaczone na eksport.

— Janet L. Abu-Lughod, Europa na peryferiach, Wydawnictwo Marek Derewiecki, 2012, s. 43-45,

Czytaj również