Röpke o irracjonalnym „racjonalizmie”

Drukuj

ropke

„Racjonalistyczne sfiksowanie objawia się w złym osądzie struktury praw społeczeństwa, co doprowadza do wiary, że można je zorganizować wedle jakichś postulatów rozumu, nie bacząc na konieczność wzięcia pod uwagę prawdziwych wspólnot, złożoności od dołu do góry, autorytetu i hierarchii. To, że monarchia może być lepszą formą rządzenia tam, gdzie jest prawowicie zakorzeniona, nigdy nie przejdzie przez gardło racjonalistycznemu republikaninowi, tak jak prawdziwe znaczenie federalizmu, rodziny czy też poczucia tradycji dla zdrowia organizmu państwowego. Demokratyczny racjonalista dąży do demokracji w czystej i absolutnej formie, by następnie, gdy ten cel osiągnie, zacząć opłakiwać rezultaty, tak jak twórcy Republiki Weimarskiej, mającej „najbardziej wolnościową Konstytucję na świecie”, która wreszcie skończyła w przeciwległym superlatywie.”

— Wilhelm Röpke, Die Gesellschaftskrisis der Gegenwart, Erlenbach/Zürich 1942, s. 83 (za mises.pl)

Czytaj również